• Έκτακτη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιουνίου για διεκδίκηση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας και των αντίστοιχων ενσήμων

    ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ:

    ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2024 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

     

    ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ

     

    ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΡΕΑ ΕΝΣΗΜΑ

     

    Διεκδικούμε την άμεση υλοποίηση του δίκαιου αιτήματός μας και με μαχητικό πλαίσιο θα στρέψουμε τον αγώνα μας προς όλες τις κατευθύνσεις, πιέζοντας την πολιτική ηγεσία των συναρμόδιων Υπουργείων να πράξει επιτέλους το αυτονόητο: να αναγνωρίσει εμπράκτως ότι το ΙΔΟΧ προσωπικό του Υπουργείου Πολιτισμού, όλων των ειδικοτήτων, εργάζεται υπό αντίξοες και ανθυγιεινές συνθήκες, διακινδυνεύει καθημερινά τη σωματική του ακεραιότητα και δικαιούται τόσο το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας όσο και τα αντίστοιχα βαρέα ένσημα.

    Οι διακρίσεις και ο εμπαιγμός των πολιτικών ηγεσιών σε βάρος του ΙΔΟΧ προσωπικού που εργάζεται στον χώρο του Πολιτισμού σταματάει εδώ!

    Απαιτούμε την άμεση απόδοση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας και των βαρέων ενσήμων!

    Όλες και όλοι στην έκτακτη Γενική Συνέλευση του Σωματείου μας, για να αποφασίσουμε μαζί τις μορφές του αγώνα μας!

    Η Γενική Συνέλευση στην Αθήνα θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 17 Ιουνίου, στο Συνδικάτο Οικοδόμων (πλατεία Κάνιγγος, Βερανζέρου 1). Θα γίνει οικονομική τακτοποίηση των μελών στις 08:30-10:00πμ και έναρξη της Γενικής Συνέλευσης, παρουσία εργατολόγου, στις 10:00πμ.

  • ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2023

    ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
    ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2023

    Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

    Την τελευταία περίοδο γίναμε μάρτυρες της απόλυτης απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής! Δεν προλαβαίνουμε να μετράμε πληγές από τη μία καταστροφή μέχρι την άλλη, από τις φωτιές στις πλημμύρες και στις δολοφονίες, όπως αυτή στον Πειραιά που μας έκανε να λυγίσουμε. Απέναντι σε όλα αυτά βρίσκεται ένα κράτος που δεν μπορεί και δεν θέλει να προστατεύσει τη ζωή, την περιουσία του λαού και το περιβάλλον από τις φυσικές καταστροφές που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Από τα στόματα πολλών ακούγεται μία φράση επαναλαμβανόμενα: «Ζούμε από καθαρή τύχη».

    Μέσα στη λαίλαπα του ξεχαρβαλωμένου κρατικού μηχανισμού και της απόλυτης ανθρώπινης αναλγησίας που έχουν καλλιεργήσει η βαθιά οικονομική κρίση, ο εκφασισμός της κοινωνίας και οι απάνθρωπες πολιτικές όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά, η κυβέρνηση έφερε και ψήφισε έναν νόμο – έκτρωμα για τα εργασιακά που έρχεται να ελαστικοποιήσει ακόμα περισσότερο τις ήδη ξεχειλωμένες σχέσεις εργασίας και να αλλάξει συλλήβδην προς το αρνητικό το εργασιακό τοπίο, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα.

    Η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της μάς κοροϊδεύουν όταν λένε ότι ο νόμος της είναι φιλεργατικός και έρχεται να βάλει τάξη στην ασυδοσία των εργοδοτών!
    Η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της μάς κοροϊδεύουν όταν λένε ότι ο νόμος της δεν αφορά το Δημόσιο!
    Ο νόμος αυτός έχει στόχο να γιγαντώσει την ευελιξία και να εντατικοποιήσει την εργασιακή εκμετάλλευση των εργαζομένων.

    Αυτό που θα βρούμε μπροστά μας είναι:

    – Η νομιμοποίηση της πολλαπλής εργασίας, η κατάργηση της 5ήμερης εργασίας, η εργασία έως και 13 ώρες την ημέρα και έως και 78 ώρες την εβδομάδα, δίνοντας ταυτόχρονα στους εργοδότες τη δυνατότητα να μην πληρώνουν υπερωρίες.
    – οι συμβάσεις μηδενικών ωρών, καταστρατηγώντας τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, όπου ο εργοδότης θα ενημερώνει 24 ώρες πριν πόσες ώρες θα δουλέψει ο εργαζόμενος
    – εισάγεται για πρώτη φορά ο δοκιμαστικός χρόνος στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και απελευθερώνονται οι απολύσεις των συμβασιούχων πριν λήξουν οι συμβάσεις τους
    – η κατάργηση διαλειμμάτων καθώς δεν λογίζεται ως εργάσιμος χρόνος
    – η βαριά ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης

    Αυτό δεν επιτρέπεται να το αποδεχτεί κανένας εργαζόμενος, κανένας νέος και νέα!

    Σύγχρονο δικαίωμα είναι να μπορεί κάθε εργαζόμενος να ζει με αξιοπρέπεια από τη δουλειά και το μισθό του, να έχει σταθερή δουλειά και πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

    Στο Υπουργείο Πολιτισμού, η λήξη των προγραμμάτων ΕΣΠΑ στο τέλος του χρόνου αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο εκατοντάδες συμβασιούχοι να βρεθούν στο δρόμο. Η ήδη ελαστικοποιημένη εργασία μας με συμβάσεις βρίσκεται πλήρως στον αέρα και εμείς καλούμαστε να επιβιώσουμε με μηδαμινούς μισθούς και με εντελώς ασταθείς εργασιακές σχέσεις.

    Απέναντι στην διαχρονική πολιτική που αφήνει την ανθρώπινη ζωή παντελώς απροστάτευτη μπροστά στα φυσικά φαινόμενα, καθώς τα αντιπλημμυρικά, αντιπυρικά έργα δεν είναι κερδοφόρα για τους επιχειρηματικούς ομίλους, που καταστρέφει το περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά στο όνομα της ανάπτυξης, που καταστρατηγεί κάθε εργασιακό δικαίωμα, που καταργεί το 8ωρο, που το 2023 νομοθετεί την δουλειά μέχρι τα 74, τη δουλειά για 700 ευρώ, τη δουλειά με ημερομηνία λήξης, απέναντι σε αυτήν την πολιτική, ήρθε η στιγμή να δηλώσουμε ότι δεν θα αφήσουμε άλλο την τύχη να καθορίζει τις ζωές μας, ότι θα πάρουμε τις ζωές μας στα δικά μας χέρια και θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.

    Δεν ζούμε για να δουλεύουμε, δουλεύουμε για να ζούμε και να απολαμβάνουμε όλα τα αγαθά της σκέψης και της εργασίας μας.

    Καλούμε όλα τα μέλη του σωματείου μας σε Γενική Συνέλευση, την Παρασκευή 29/09/2023 για να οργανώσουμε τις μελλοντικές δράσεις μας και να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας διεκδικώντας:

    – Καμία απόλυση εργαζομένου – Κανένας εργαζόμενος να μην βρεθεί στο ταμείο ανεργίας.
    – Μόνιμη και σταθερή εργασία με μαζικές μονιμοποιήσεις συμβασιούχων στο πλήρως υποστελεχωμένο Υπουργείο Πολιτισμού
    – Ασφαλείς συνθήκες εργασίας σε κάθε σκάμμα, σκαλωσιά, πόστο
    – Άμεση ένταξη και καταβολή του ανθυγιεινού επιδόματος για τα ανθυγιεινά επαγγέλματα
    – Να ακυρωθεί στην πράξη ο ψηφισμένος νόμος για τα εργασιακά
    – Σύγχρονα και συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα
    – 5ημερο, 7ωρο, 35ωρο
    – Άμεση αύξηση μισθών
    – Επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

    Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ήρθε η ώρα να αντεπιτεθούμε:

    ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΑΣ 
    ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ στις 11 πμ 
    ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ, ΒΕΡΑΝΖΕΡΟΥ 1, ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΝΙΓΓΟΣ, 2ος ΟΡΟΦΟΣ

  • ΟΚΤΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ–ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΠΟΑ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΠΕΝΤΕ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΣΕ ΝΠΔΔ

    ΟΚΤΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ–ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΠΟΑ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΠΕΝΤΕ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΣΕ ΝΠΔΔ
     
     
    Νο
    Πασαράν
    Δεν το
    Διαπραγματευόμαστε
     
     
    1.Τι αλλάζει στα πέντε δημόσια Μουσεία με το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα ΝΠΔΔ;
     
    Συνοπτικά, οι βασικές αλλαγές που προβλέπει είναι οι εξής:
    – Τα πέντε Μουσεία αποκόπτονται από τον Οργανισμό του ΥΠΠΟΑ και μετατρέπονται σε αυτόνομους οργανισμούς – επιχειρήσεις, που καλούνται να λειτουργήσουν με όρους αγοράς (έσοδα / έξοδα).
    – Όλες οι αποφάσεις σχετικά με τα Μουσεία, δηλαδή ο τρόπος λειτουργίας τους, το προσωπικό, η μουσειακή πολιτική (εκπαιδευτικά προγράμματα, δανεισμός αρχαιοτήτων, μόνιμες και προσωρινές εκθέσεις κτλ.), θα λαμβάνονται αποκλειστικά από 7μελή Διοικητικά Συμβούλια με τριετή θητεία που θα διορίζονται από τον/την εκάστοτε Υπουργό του ΥΠΠΟΑ.
    – Τα εν λόγω Μουσεία αποκόπτονται από το σύνολο της δημόσιας περιουσίας και ανοίγει ο δρόμος για τη σταδιακή ιδιωτικοποίησή τους, παραδίδοντας την πολιτιστική κληρονομιά και το εργατικό δυναμικό των Μουσείων ως … «προίκα» σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα.
    – Δημιουργούνται Μουσεία πολλών ταχυτήτων: τα «εμπορικά» και τα «κατώτερα», όπου τα «εμπορικά» έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα και εισροή κερδών στα ταμεία τους, ενώ τα υπόλοιπα, περιφερειακά μουσεία και συλλογές, αφήνονται στη μοίρα τους, έχοντας χάσει πλέον τη χρηματοδότηση και τα έσοδα από τα μεγαλύτερα, και καταδικάζονται σε μαρασμό και πιθανό αφανισμό εντός λίγων χρόνων.
     
    2. Ποιον αφορά αυτό το νομοσχέδιο;
     
    Σε αντίθεση με τα κλασικά κλισέ των ΜΜΕ σε τέτοιες περιπτώσεις, για τις αντιδράσεις «κάποιων συντεχνιών» επειδή τάχα «θίγονται τα συμφέροντά τους», η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
    Το νομοσχέδιο για τη μετατροπή των Μουσείων σε ΝΠΔΔ δε θίγει απλώς το έμψυχο δυναμικό που εργάζεται σε αυτούς τους χώρους, αλλά πρωτίστως το κοινό τους και την κοινωνία στο σύνολό της που οφείλει να κάνει δική της υπόθεση το μέλλον της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
    Γίνεται σαφές ότι αλλάζει συνολικά το μοντέλο λειτουργίας των Μουσείων και όσα γνωρίζαμε για τον χαρακτήρα τους. Αποδυναμώνεται ο επιστημονικός και εκπαιδευτικός τους χαρακτήρας και επικεντρώνεται στο επιχειρηματικό όφελος: τα εστιατόρεια, τα πωλητήρια, τον αριθμό των εισιτηρίων.
    Θυμίζουμε τον επικαιροποιημένο διεθνή ορισμό του Μουσείου: «ένα μη κερδοσκοπικό, μόνιμο ίδρυμα στην υπηρεσία της κοινωνίας, που ερευνά, συλλέγει, συντηρεί, ερμηνεύει και εκθέτει υλική και άυλη κληρονομιά. Ανοιχτά προς το κοινό, προσβάσιμα και χωρίς αποκλεισμούς, τα μουσεία προάγουν την ποικιλομορφία και τη βιωσιμότητα. Λειτουργούν και επικοινωνούν ηθικά, επαγγελματικά και με τη συμμετοχή, προσφέροντας ποικίλες εμπειρίες για εκπαίδευση, απόλαυση, προβληματισμό και ανταλλαγή γνώσεων» (ICOM, 24/8/2022). Το νομοσχέδιο για τα ΝΠΔΔ καταστρατηγεί κατάφωρα αυτόν τον χαρακτήρα, μετατρέποντας τα μουσεία σε κερδοσκοπικές επιχειρήσεις όπου ρέει άφθονο χρήμα, και σε μη συμπεριληπτικούς, αποκλειστικούς χώρους για συγκεκριμένη πελατεία, οι οποίοι θα προσφέρουν υλικές και μόνο απολαύσεις με τις αρχαιότητες να αποτελούν το «ιδανικό» σκηνικό.
     
    3. Λύνει το νομοσχέδιο το ζήτημα της γραφειοκρατίας και της χρηματοδότησης των Μουσείων;
     
    Η Υπουργός ισχυρίζεται πως τα μουσεία χρειάζονται «μια συντονισμένη προσπάθεια δομικών αλλαγών, ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν όχι υπό τον ασφυκτικό διοικητικό και οικονομικό πλαίσιο του σκληρού κρατικού πυρήνα» και «νέες στρατηγικές αναφορικά με την αναζήτηση πόρων και ευκολότερη προσαρμογή στις νέες μουσειακές λειτουργίες και υπηρεσίες που απαιτεί ο σύγχρονος επισκέπτης». «Μη μας φοβίζουν οι λέξεις», με περισσή κυνικότητα μας καλεί η Υπουργός σε δήλωσή της!
    Όντως, να μη μας φοβίζουν οι λέξεις: πίσω από τη «συντονισμένη προσπάθεια» κρύβεται ο αποκλεισμός από τη διαβούλευση όλων των αρμόδιων φορέων και συνδικαλιστικών οργάνων κατά την προσφιλή της τακτική (βλ. κατάπτυστη συμφωνία για τη συλλογή Στερν), πίσω από το «ασφυκτικό διοικητικό και οικονομικό πλαίσιο του σκληρού κρατικού πυρήνα» κρύβεται το εμμονικό μένος της ίδιας και λοιπών κυβερνητικών στελεχών ενάντια σε καθετί κρατικό, πίσω από τις «νέες στρατηγικές αναζήτησης πόρων» κρύβεται η βαθιά επιθυμία για πλήρη παράδοση των αρχαιοτήτων στις κερδοσκοπικές ορέξεις των ιδιωτικών κεφαλαίων και πίσω από τις «νέες μουσειακές λειτουργίες και υπηρεσίες που απαιτεί ο σύγχρονος επισκέπτης» κρύβεται μια επικίνδυνη προοπτική όπου τα μουσεία γίνονται «μαγαζάκια» και ο επισκέπτης «πελάτης» που έχει πάντα δίκιο…
    Όντως, να μη μας φοβίζουν οι λέξεις και να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: τα μουσεία που υπάγονται στο καθεστώς των ΝΠΔΔ, θα είναι υποχρεωμένα να επιδιώκουν το κέρδος, για να λειτουργήσουν. Είναι χαρακτηριστικό πως σε αυτή την κατεύθυνση, το Μουσείο της Ακρόπολης, για παράδειγμα δεν εφαρμόζει το μέτρο της ελεύθερης εισόδου για το κοινό που ισχύει στους υπόλοιπους χώρους την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, κατά τη χειμερινή περίοδο.
    Την ίδια στιγμή τα «μικρότερα» μουσεία μένουν χωρίς πόρους, καθώς αφαιρούνται τα έσοδα από τα εισιτήρια στους πιο «εμπορικούς» χώρους. Συνεπώς υποβαθμίζονται ακόμα περισσότερο και οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στον μαρασμό και τον πιθανό αφανισμό. Χωρίς πόρους δεν υπάρχει έμψυχο δυναμικό. Και χωρίς προσωπικό, είναι εντελώς αμφίβολο αν θα συνεχίσουν να υπάρχουν χώροι και με ποιους όρους θα γίνει αυτό…
    Όντως να μη μας φοβίζουν οι λέξεις και να ξεκαθαρίσουμε ότι υπό τη δικαιολογία της «γραφειοκρατίας» στην πραγματικότητα αυτό που επιδιώκει η κυβέρνηση είναι την κατάργηση του επιστημονικού υπόβαθρου των δημόσιων μουσείων, την κάμψη των αντιρρήσεων και των περιορισμών που θέτουν οι επιστήμονες για τον ευτελισμό, την απαξίωση και την εμπορευματοποίηση των μνημείων, την πλήρη κατάργηση των εγκρίσεων και των διαδικασιών που πρέπει να τηρούνται σε πολύ σοβαρά ζητήματα πολιτιστικής διαχείρισης, όπως είναι μουσειολογικές μελέτες, μετακινήσεις αρχαιοτήτων, άδειες μελετών, φύλαξη αρχαιοτήτων κτλ.
     
    4. Πώς επηρεάζει το νομοσχέδιο το ΙΔΟΧ προσωπικό;
     
    Το νομοσχέδιο καταργεί 735 κενές οργανικές θέσεις μονίμων και ΙΔΑΧ – όλων των ειδικοτήτων – από τον Οργανισμό του ΥΠΠΟΑ με τελική ημερομηνία την 1/11/2023 (άρθρα 31-32). Συστήνει 689 θέσεις μόνιμου και ΙΔΑΧ προσωπικού στους νέους οργανισμούς των Μουσείων (άρθρα 21-30), όχι γιατί πρόκειται στην πραγματικότητα να καλυφθούν, αλλά γιατί η σύσταση οργανικών θέσεων είναι ένας τρόπος να «χρυσώσουν» το χάπι, είναι μια λύση χωρίς κανένα κόστος για να κάμψουν τις αντιδράσεις, είναι ένα «τυράκι» για να πάψουν τα στόματα να μιλάνε. Στην πραγματικότητα οι ΙΔΟΧ και πάλι επιβαρυνόμαστε καθώς όχι μόνο δεν θα καλυφθούν οι θέσεις αυτές από μονιμοποιήσεις προσωπικού, αλλά καταργούνται και θέσεις από το Υπουργείο που θα μπορούσαν να καλυφθούν και άμεσα, δεδομένης της ευρείας υποστελέχωσης που επιβεβαιωμένα αντιμετωπίζουν οι Υπηρεσίας και Οργανισμοί του ΥΠΠΟΑ.
    Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, οφείλουμε να δούμε τη γενική εικόνα: τα μουσεία ως ΝΠΔΔ θα «επενδύουν» σταθερά στην εργασιακή επισφάλεια και θα βγάζουν τον μεγαλύτερο όγκο εργασιών με εποχιακές προσλήψεις συμβασιούχων, που ωστόσο όλοι γνωρίζουμε ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
    Πολλά ζητήματα θα τα καταλάβουμε στην πράξη, όπως αδιαφανείς προσλήψεις, μακριά από κάθε έννοια αξιοκρατίας, με προφορικές συνεντεύξεις και κριτήριο τη σχέση με τη διοίκηση του κάθε Μουσείου. Αρκεί να αναλογιστούμε τι θα έκανε, για παράδειγμα, εν μέσω πανδημίας ένα Μουσείο που λειτουργεί με όρους εσόδων / εξόδων και θα πρέπει να παρουσιάσει κερδοφόρο ισολογισμό, παρά τους περιορισμούς στα ταξίδια, τις μετακινήσεις και τις επισκέψεις σε δημόσιους χώρους…
     
    5. Τι ρυθμίζει το νομοσχέδιο σχετικά με τον τρόπο προσλήψεων ΙΔΟΧ προσωπικού σε έργα του ΥΠΠΟΑ;
     
    Ως ΙΔΟΧ θα πρέπει να σταθούμε σε ένα ακόμη άρθρο του νομοσχεδίου, το άρθρο 77, με το οποίο ενεργοποιείται το Μητρώο Προσωπικού Αρχαιολογικών Εργασιών (Μ.Π.Α.Ε.). Το Μητρώο αυτό έχει συσταθεί ήδη από το 2018 (ν.4512/2018, άρθρο 344), το οποίο θα κατέγραφε σε βάση δεδομένων τις ειδικότητες, τους κλάδους, τις κατηγορίες εκπαίδευσης, τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και τη σχετική μοριοδότηση αυτών. Εκείνο το νομοσχέδιο προέβλεπε ότι από 1/1/2020 το Μητρώο θα ετίθετο σε εφαρμογή και «η πρόσληψη προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου απασχολούμενου σε αρχαιολογικά έργα που εκτελούνται από Υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού … διενεργείται αποκλειστικά μέσω του μητρώου του παρόντος» (άρθρο 344, παρ.4). Αυτό δεν συνέβη και προβλέφθηκε εκ νέου στο νέο νομοσχέδιο για τα ΝΠΔΔ, όπου το μητρώο και οι προσλήψεις ΙΔΟΧ προσωπικού μέσω αυτού τίθεται σε εφαρμογή από 1/1/2024 (άρθρο 77, παρ.2).
    Το Υπουργείο οφείλει να δώσει διευκρινίσεις σχετικά με τον τρόπο πρόσληψης του ΙΔΟΧ προσωπικού μέσω του συγκεκριμένου μητρώου και να απαντήσει σχετικά με τον βαθμό εμπλοκής στη διαδικασία επιλογής προσωπικού με τη χρήση του Μ.Π.Α.Ε (άρθρο 77, παρ.4) των αρμόδιων υπηρεσιών και αντίστοιχα τον βαθμό συμμετοχής του Α.Σ.Ε.Π.
     
    6. Τι δείχνει η πείρα από την εφαρμογή των ΝΠΔΔ μέχρι σήμερα;
     
    Η πείρα δείχνει πως στην πράξη το μοντέλο λειτουργίας των ΝΠΔΔ κάθε άλλο παρά ως πρότυπο μπορεί να θεωρείται. Είναι χαρακτηριστικά όσα σημειώνουν σε ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, που υπάγεται από την ίδρυσή του σε αυτό το καθεστώς, με την οποία δηλώνουν την κάθετη αντίθεσή τους στο νομοσχέδιο.
    – Τίθενται ζητήματα άνισης μεταχείρισης σε σχέση με τους συναδέλφους του ΥΠΠΟΑ και του ευρύτερου δημόσιου τομέα (εργασιακή εξέλιξη – ανέλιξη, μη δικαίωμα συμμετοχής στο σύστημα κινητικότητας κτλ.).
    – Η υπηρεσιακή κατάσταση των εργαζομένων κρίνεται από υπηρεσιακό συμβούλιο «αορίστου χρόνου» κατ’ εξαίρεση του Υπαλληλικού Κώδικα.
    – Ο Οργανισμός του Μουσείου είναι παρωχημένος, σχεδιασμένος 10 χρόνια πριν, χωρίς να λαμβάνει υπόψη μια σειρά παραγόντων που αφορούν στις καθημερινές εργασιακές και λειτουργικές ανάγκες του Μουσείου.
    Με άλλα λόγια, οι εργαζόμενοι σε Μουσείο που λειτουργεί ως ΝΠΔΔ καταγγέλλουν αδιαφανείς διαδικασίες άνισης εργασιακής μεταχείρισης και αποκαλύπτουν ότι το δήθεν σύγχρονο μουσείο που ευαγγελίζεται κάθε κυβέρνηση διαχρονικά είναι στην ουσία ένας παρωχημένος και «δυσκοίλιος» οργανισμός.
    Αντίστοιχη πείρα από την εφαρμογή του μοντέλου των ΝΠΔΔ υπάρχει, πέρα από τον Πολιτισμό, σε όλους τους χώρους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, με αντίστοιχα αρνητικά αποτελέσματα και απαξίωση των υπηρεσιών του.
     
    7. Θα έχει και άλλα επεισόδια η υπόθεση με την προώθηση των ΝΠΔΔ;
     
    Ασφαλώς ναι. Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο συμπέρασμα πως ο επόμενος στόχος είναι ο πολύπαθος χώρος της Ακρόπολης, στον οποίο έχουν απλώσει ήδη τα πλοκάμια τους διάφοροι χορηγοί, ντυμένοι την προβιά του «ευεργέτη». Από τη στιγμή που τα ιδιωτικά συμφέροντα βάζουν στο στόχαστρο τα αρχαία μνημεία και την Πολιτιστική Κληρονομιά, δε θα μπορούσε να λείπει από το μενού τους το «φιλέτο» του βράχου, που αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες τουρίστες από όλο τον κόσμο σε καθημερινή βάση.
    Είναι φανερή η ύπαρξη ενός συνολικού σχεδιασμού που προχωρά σταδιακά, για να μετριάσει τις αντιδράσεις και να εκτονώσει τη δυσαρέσκεια. Το καθεστώς των ΝΠΔΔ είναι απλώς το πρώτο βήμα για την ιδιωτικοποίηση των μεγάλων μουσείων και αρχαιολογικών χώρων. Ήδη διάφοροι κύκλοι και δημοσιολόγοι κάνουν ανοιχτά λόγο για «αποκρατικοποίηση των μουσείων», ενώ το μοντέλο των «αυτόνομων ΝΠΔΔ» λύνει τα χέρια της εκάστοτε διοίκησής τους για ευρύτατη εφαρμογή του γνωστού συστήματος των εργολαβιών.
     
    8. Πώς μπορούμε να αντιδράσουμε;
     
    Είναι σημαντικό να μην τσιμπήσουμε το δόλωμα της διαπραγμάτευσης, μπαίνοντας σε μια διαδικασία «παζαρέματος» για τα σημεία που θα περάσουν ή χρήζουν βελτίωσης. Θεωρούμε το νομοσχέδιο απαράδεκτο, ως γενική σύλληψη και ως προς τις λεπτομέρειές του, και το απορρίπτουμε συνολικά και κατηγορηματικά.
    Οι εργαζόμενοι στον χώρο του Πολιτισμού έχουμε τη δύναμη να σταματήσουμε με τον αγώνα μας τα ΝΠΔΔ και τον γενικό σχεδιασμό που αντιμετωπίζει τον πολιτισμό ως εμπόρευμα.
    Δίνουμε τον αγώνα να μην περάσει το νομοσχέδιο και – αν τελικά ψηφιστεί – να μην εφαρμοστεί στην πράξη.
    – Συντονίζουμε τον αγώνα μας με άλλους εργαζόμενους, συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις και τις κοινές δράσεις του Συντονιστικού των Σωματείων στον χώρο του Πολιτισμού
    – Ανοίγουμε το ζήτημα σε όλη την κοινωνία, για να κάνει δική της υπόθεση την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των Μουσείων και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς
     
    Πανελλήνιο Σωματείο Εκτάκτου Προσωπικού Υπουργείου Πολιτισμού

  • ΣΥΣΚΕΨΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ

    ΣΥΣΚΕΨΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ

    Να μην περάσει το σχέδιο νόμου που μετατρέπει τα πέντε μεγάλα δημόσια Μουσεία σε κυβερνητικά υποχείρια
     
    Την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε σύσκεψη πρωτοβάθμιων σωματείων του ΥΠΠΟΑ ενάντια στην αλλαγή καθεστώτος των δημόσιων αρχαιολογικών Μουσείων, εν όψει της πρόθεσης της κυβέρνησης να φέρει το σχέδιο νόμου για ψήφιση στη Βουλή τους επόμενους μήνες, και μάλιστα λίγο πριν λήξουν οι εργασίες της Βουλής για τις βουλευτικές εκλογές του 2023.

    Το σχέδιο νόμου, που αναρτήθηκε στην διαβούλευση (opengov) ως τις 28/1/2023, με τον τίτλο «Εκσυγχρονισμός της μουσειακής πολιτικής και ζητημάτων διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς: ίδρυση μουσείων-ν.π.δ.δ., κρατική ασφάλιση της κινητικότητας των πολιτιστικών αγαθών, δράσεις του Ο.Δ.Α.Π. και του Μουσείου Ακρόπολης, ρυθμίσεις ποινικής προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, Συμβούλια του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μητρώο Προσωπικού Αρχαιολογικών Εργασιών και λοιπές διατάξεις σχετικά με το προσωπικό του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας στον πολιτισμό», περιέχει πλειάδα ρυθμίσεων που αφορούν το ΥΠΠΟΑ, με σημαντικότερη την αποκοπή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, του Βυζαντινού Μουσείου Θεσσαλονίκης και του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου από τον κορμό της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

    Η κυβέρνηση κώφευσε τελικά στις διαμαρτυρίες των σωματείων, των εργαζομένων στα δημόσια Μουσεία, της επιστημονικής κοινότητας από την Ελλάδα και το εξωτερικό, στην διατυπωμένη αντίθεση ερευνητών, συλλόγων, σωματείων, αλλά και συναδέλφων που είχαν υπηρετήσει κατά το παρελθόν στα δημόσια μουσεία καθιστώντας τα σημεία αναφοράς για τον πολιτισμό και την προσφορά στην κοινωνία.
     
    Η επιλογή αυτή:

    – Υπονομεύει τον ενιαίο χαρακτήρα της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και οδηγεί στη διάλυσή της, αποκόπτοντας τα πέντε μεγαλύτερα αρχαιολογικά Μουσεία από την ΓΔΑΠΚ και την Διεύθυνση Μουσείων.

    – Μετατρέπει τα δημόσια αρχαιολογικά Μουσεία σε κυβερνητικά υποχείρια: η Υπουργός θα επιλέξει και θα διορίσει τα Διοικητικά Συμβούλια και τους Γενικούς Διευθυντές. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν τίθενται ούτε οι ελάχιστες προϋποθέσεις για να διοριστεί κάποιος μέλος στο ΔΣ μεγάλου αρχαιολογικού Μουσείου της χώρας. Τα διορισμένα μέλη του Δ.Σ. θα διαχειρίζονται το μουσειακό απόθεμα της χώρας, πρακτικά ανέλεγκτοι, και ακολουθώντας τις «οδηγίες» της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας.

    – Υπονομεύει τον δημόσιο χαρακτήρα των Μουσείων, ανοίγοντας το δρόμο για την άμεση και έμμεση ιδιωτικοποίηση των λειτουργιών τους: για την ανάθεση κρίσιμων τομέων λειτουργίας τους, που σήμερα εκτελούνται από το προσωπικό των Μουσείων, σε ιδιωτικές εταιρείες, με άμεσα αποτελέσματα τόσο στην ασφάλεια των αρχαιοτήτων όσο και στους εργαζόμενους (λχ φύλαξη, καθαριότητα, οργάνωση εκθέσεων, επικοινωνία).

    – Εγκλωβίζει τους ήδη εργαζόμενους στα νομικά πρόσωπα, χωρίς δυνατότητα μετακίνησης και με όλα τα εργασιακά και επιστημονικά τους δικαιώματα, αλλά και τον πειθαρχικό έλεγχο, να περνάνε στην αρμοδιότητα των διορισμένων Διοικητικών Συμβουλίων. Χαρακτηριστικά όσον αφορά τον πειθαρχικό έλεγχο, αυτός σε α΄ βαθμό θα ασκείται από τον Γενικό Διευθυντή ενώ σε β΄ βαθμό από το Δ.Σ. Την ίδια ώρα ελλοχεύει κινδύνους για τις σχέσεις εργασίας για τους μελλοντικούς εργαζόμενους που θα προσλαμβάνονται με απόφαση του διορισμένου ΔΣ, με «μπλοκάκι» ή μέσω εργολαβικών εταιρειών.

    – Όχι μόνο δεν συστήνει νέες θέσεις εργασίας, με βάση τις πραγματικές ανάγκες των Μουσείων, αλλά καταργεί 735 θέσεις μονίμων και ΙΔΑΧ από τον Οργανισμό του ΥΠΠΟΑ με τελική ημερομηνία την 1-11-2023.

    – Αποδυναμώνει τον επιστημονικό και παιδευτικό ρόλο των Μουσείων και ανοίγει τον δρόμο για την αύξηση των εισιτηρίων και την κατάργηση των δωρεάν παροχών (ξεναγήσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, δωρεάν ημέρες, εκδηλώσεις), για να αναγκάσει τους πολίτες να πληρώσουν οι ίδιοι τις δήθεν «μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης.

    – Η υπαγωγή των δημόσιων Μουσείων στην απαράδεκτη διάταξη που επιτρέπει την εξαγωγή αρχαιοτήτων στο εξωτερικό για 50 χρόνια, όπως και η ίδρυση παραρτημάτων στο εξωτερικό (που προβλέπεται στο νομοσχέδιο), ανοίγει τον δρόμο για νέες επαίσχυντες συμφωνίες τύπου Συλλογής Στερν και ανταλλαγές «ένα προς ένα» εκθεμάτων από τα ελληνικά Μουσεία με αρχαιοκαπηλικά ευρήματα Μουσείων του εξωτερικού.

    – Μειώνει τα έσοδα του ΟΔΑΠ, υπονομεύοντας τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα του συστήματος καθώς τα έσοδα των Μουσείων θα τα διαχειρίζεται αποκλειστικά το διορισμένο Δ.Σ. (μέχρι την έκδοση σχετικών ΚΥΑ για την απόδοση ποσοστού υπέρ του ΟΔΑΠ). Η αποκοπή των εσόδων αυτών, που σήμερα στηρίζουν όλους τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία της χώρας, απειλεί με οριστικό λουκέτο τα μικρότερα μουσεία ανά την επικράτεια, αφού και η κρατική χρηματοδότηση είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

    – Τακτοποιεί «ημέτερους» και πάντως μη σχετικούς με το αντικείμενο σε καλά αμειβόμενες θέσεις με δημόσιο χρήμα. Επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό με αχρείαστα έξοδα (αποζημιώσεις, έξοδα κίνησης, υπηρεσιακά αυτοκίνητα, γραφεία κλπ) των Διοικητικών Συμβουλίων και μισθούς του Γενικού Διευθυντή εκτός ενιαίου μισθολογίου.
     
    Αντί η κυβέρνηση να προχωρήσει σε τόνωση του δημόσιου χαρακτήρα των μουσείων, στην πραγματική ενίσχυσή τους με οικονομικούς πόρους, την ενίσχυσή τους με μόνιμο προσωπικό, καθώς είναι κοινό μυστικό η δραματική υποστελέχωση όλων των υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ, επιλέγει εδώ και καιρό να τα απαξιώσει χωρίς πόρους και προσωπικό, για να μπορέσει να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίησή τους.

    Οι εξαγγελίες περί «οικονομικής αυτοτέλειας» των Μουσείων και μείωσης του προϋπολογισμού τους είναι ψεύτικες, αφού κανένα Μουσείο στον κόσμο δεν αυτοχρηματοδοτείται. Η πολιτική ηγεσία που χρηματοδοτεί σήμερα τη λειτουργία πλειάδας ιδιωτικών Μουσείων και Ιδρυμάτων από το προϋπολογισμό του ΥΠΠΟΑ, δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι τα Μουσεία-ΝΠΔΔ θα κοστίζουν λιγότερο στον κρατικό προϋπολογισμό.

    Οι εξαγγελίες περί «καλύτερης λειτουργίας» ή «εξωστρέφειας» είναι απολύτως έωλες και προσβλητικές, καθώς τα πέντε μεγάλα δημόσια Μουσεία είναι τα κορυφαία σε περιοδικές εκθέσεις, εκδηλώσεις για το κοινό, πραγματοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων, συνεργασίες με άλλους φορείς και παραγωγή επιστημονικού έργου. Η πολιτική ηγεσία που, με δική της ευθύνη το ΑΚΡΟΠΟΛ παραμένει κλειστό, δύο χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου για το νομικό πρόσωπο ΑΚΡΟΠΟΛ-ΑΚΡΟΣ, δεν δικαιούται να μιλάει για «καλύτερη λειτουργία» απέναντι σε Μουσεία που έχουν διακριθεί διεθνώς.

    Οι εξαγγελίες περί «αξιοκρατίας» θα έπρεπε να πάψουν, από την πολιτική ηγεσία που μόλις πρόσφατα διόρισε τον –παραιτηθέντα λόγω ψεύτικου βιογραφικού πρώην υφυπουργό- Α. Διαματάρη και την Μαριάννα Βαρδινογιάννη στο Διοικητικό Συμβούλιο του Μουσείου Ακρόπολης.
     
    Τα σωματεία και οι Σύλλογοι που συνυπογράφουμε το παρόν κείμενο δηλώνουμε για ακόμα μία φορά, ότι οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες στο ΥΠΠΟΑ ενωμένοι και με συλλογικό αγώνα θα αγωνιστούμε για να αποτρέψουμε την υλοποίηση των κυβερνητικών σχεδιασμών για την αποκοπή των κρατικών μουσείων από το ΥΠΠΟΑ και θα υπερασπιστούμε τον δημόσιο χαρακτήρα των μουσείων.

    Είναι αγώνας που αφορά όλους τους εργαζόμενους και εργαζόμενες στο ΥΠΠΟΑ, όχι μόνο τους συναδέλφους που εργάζονται σήμερα στα πέντε μουσεία. Σε περίπτωση που περάσει αυτό το σχέδιο νόμου, επόμενος στόχος θα είναι η αποκοπή των μεγάλων αρχαιολογικών χώρων από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και η ιδιωτικοποίησή τους.

    Καλούμε σε κοινό μέτωπο αγώνα όλους τους εργαζόμενους-ες για να αντιταχθούμε από κοινού απέναντι στους καταστροφικούς για την πολιτιστική κληρονομιά κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Ο πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό, που πλήττεται και ιδιωτικοποιείται όπως και η υγεία, η παιδεία, η πρόνοια, η ασφάλιση.
     
    Οι Σύλλογοι θα προχωρήσουν το επόμενο διάστημα, συντονισμένα, σε:

    -Κοινή σύσκεψη-ενημέρωση των εργαζόμενων του ΥΠΠΟΑ, με παρουσία νομικού, για το περιεχόμενο του σχεδίου νόμου
    -Ενημερωτική καμπάνιαστην κοινή γνώμη και τα ΜΜΕ, με έμφαση στις επιπτώσεις που αυτή η αλλαγή θα έχει για το κοινό των μουσείων,
    -Εκ νέου συνάντηση με εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών κομμάτων για να υπάρξει η απαραίτητη ενημέρωση και να ζητηθεί η τοποθέτησή τους ενάντια στην σχεδιαζόμενη από την κυβέρνηση νομοθετική πρωτοβουλία,
    -Ενημέρωση συνδικαλιστικών φορέων σε όλο το δημόσιο τομέα από πρωτοβάθμια σωματεία μέχρι τις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις,
    -Στήριξη των πρωτοβουλιών των εργαζόμενων στα Μουσεία, και κάθε κινηματικής δράσης που θα αποφασιστεί από τις συλλογικές διαδικασίες (συνελεύσεις κλπ) των σωματείων.

    ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

    Καλούμε τους/τις συναδέλφους/ισσες καθώς και όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς εκπροσώπησης στο ΥΠΠΟΑ, συλλογικά και ενωτικά, να μετέχουν στην κοινή προσπάθεια, που σκοπό έχει να προασπίσει δημόσια κοινωνικά αγαθά όπως η πολιτιστική κληρονομιά και η διαχείριση των ανεκτίμητων θησαυρών των μουσείων μας.
     
    Ενιαίος Σύλλογος Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής Στερεάς και Νήσων
    Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων – ΣΕΑ
    Πανελλήνια Ένωση Συντηρητών Αρχαιοτήτων – ΠΕΣΑ
    Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων Πτυχιούχων Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης Υπουργείου Πολιτισμού
    Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων – ΣΕΚΑ
    Πανελλήνιο Σωματείο Εκτάκτου Προσωπικού ΥΠΠΟ – ΠΣΕΠ ΥΠΠΟ

  • ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ – ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

    ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ – ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

    (Σχετικά με τις προσλήψεις μόνιμων αρχαιοφυλάκων από το ΥΠΠΟΑ)

    Το τελευταίο διάστημα παίζεται το ίδιο έργο, σχετικά με την προγραμματισμένη για το 2023 προκήρυξη θέσεων τακτικού φυλακτικού προσωπικού Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων. Οι συμβασιούχοι αρχαιοφύλακες παρακολουθούν με δικαιολογημένη καχυποψία τις φήμες και τις παρασκηνιακές ζυμώσεις για τις θέσεις, τα κριτήρια κατάταξης, τους πιθανούς συντελεστές βαρύτητας κοκ. Αυτό είναι ένα γνώριμο σκηνικό που πλαισιώνει τη γενική μεγάλη εικόνα:

    -Τα Μουσεία και οι Αρχαιολογικοί Χώροι παραμένουν τραγικά υποστελεχωμένοι και συχνά αναγκάζονται να υπολειτουργούν, ιδίως κατά τους μήνες εκτός της «περιόδου αιχμής».

    -Οι συμβασιούχοι φύλακες λειτουργούν διαχρονικά ως μπαλώματα για τα χιλιάδες οργανικά κενά και αντιμετωπίζονται ως «αναλώσιμοι» από το ΥΠΠΟΑ, μολονότι αποτελούν σταθερά την πλειοψηφία του φυλακτικού προσωπικού, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

    Κατά συνέπεια, το βασικό ζήτημα για εμάς δεν αφορά τα κριτήρια για την κατάταξη των υποψηφίων, αλλά με ποιο κριτήριο βγαίνουν τόσο λίγες θέσεις -περίπου 450 τελικά- για ημερήσιους φύλακες και νυχτοφύλακες.

    Τι θέση παίρνει όλα αυτά τα χρόνια το Υπουργείο και οι πολιτικές του ηγεσίες ενάντια στη διαχρονική «αιμορραγία» των χώρων σε έμψυχο δυναμικό; Παίρνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες τους για μόνιμο προσωπικό ή ρίχνει απλώς ένα προεκλογικό τυράκι, που ούτε καν τους αφελείς ( ; ) χειροκροτητές της εκάστοτε κυβέρνησης δεν μπορεί να ξεγελάσει;

    Ακόμα και αν κάποιος δε διαθέτει επίσημες στατιστικές, μελέτες και οργανογράμματα για τη δραματική μείωση του φυλακτικού προσωπικού σε κάθε χώρο, μπορεί εμπειρικά να διαπιστώσει τα αυτονόητα:

    -Οι θέσεις που προκηρύσσονται δεν αρκούν παρά για να καλύψουν ένα μικρό μόνο κλάσμα από τα χιλιάδες οργανικά κενά σε όλη τη χώρα, σε έναν από τους πιο απαιτητικούς κλάδους, που διαφημίζεται συχνά ως η “βαριά βιομηχανία της οικονομίας”.

    -Τα Μουσεία και οι Αρχαιολογικοί Χώροι όχι απλά θα μπορούσαν να απορροφήσουν το σύνολο των συμβασιούχων φυλάκων, αλλά τους έχουν απόλυτη ανάγκη για να λειτουργήσουν, καθώς καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες -και για την ακρίβεια μόλις ένα μέρος από τις πραγματικές ανάγκες για φυλακτικό προσωπικό.

    Συμπερασματικά: Ο στόχος που βάζει το Σωματείο μας για μονιμοποίηση των συμβασιούχων δεν είναι ένα “συντεχνιακό αίτημα”, για να πιάσουμε τάχα το “όνειρο του Δημοσίου” και να “βολευτούμε” -μόνο ονειρικές δεν είναι εξάλλου οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στον εργασιακό μας βίο.

    Η μονιμοποίηση των συμβασιούχων είναι απαραίτητος όρος για να λειτουργήσουν στοιχειωδώς οι χώροι, να παραμείνουν ανοιχτά στο σύνολό τους και προσβάσιμα στο κοινό τα Μουσεία. Είναι απαραίτητος όρος για την άρτια φύλαξη, για την ανάδειξη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς και κυρίως, για να μπει ένα φρένο στη σχεδιασμένη απαξίωσή της, που στρώνει τον δρόμο για τα ΝΠΔΔ και την περαιτέρω ιδιωτικοποίησή της.

    Στον αντίποδα, αυτοί που καλλιεργούν συνειδητά τη λογική του βολέματος και της ατομικής λύσης, είναι όσοι συμβιβάζονται με την υπάρχουσα κατάσταση και τη μίζερη διαχείρισή της. Σε αυτό ακριβώς πατάνε οι κρατούντες, για να περάσουν την τακτική «διαίρει και βασίλευε» και να ενεργοποιήσουν αντανακλαστικά κοινωνικού αυτοματισμού, στρέφοντας τη μια κατηγορία εργαζομένων ενάντια στην άλλη: με περισσότερη ή λιγότερη εμπειρία, καταρτισμένοι ή μη, με υψηλότερο ή χαμηλότερο βαθμό πιστοποίησης, με επιπρόσθετα προσόντα ή κοινωνικά κριτήρια (πολυτεκνία, αναπηρία, ξένες γλώσσες, τίτλους ΙΕΚ σε παρεμφερή αντικείμενα κτλ), με ασφαλιστικά, «πρακτικάριοι» κοκ…

    Αυτός ο καλλιεργούμενος ανταγωνισμός είναι το έδαφος στο οποίο ευδοκιμούν και βρίσκουν «νομιμοποίηση» οι πιο άθλιες πρακτικές: το μέσο, τα βύσματα, ο παραγοντισμός, η ευνοιοκρατία, οι φωτογραφικές διατάξεις, οι παρασκηνιακές ζυμώσεις. Με δυο λόγια, όλο το σάπιο σκηνικό, μέρος του οποίου βλέπουμε να εκτυλίσσεται και το τελευταίο διάστημα.

    Συνάδελφοι,

    Είναι ανάγκη να πούμε ένα μεγάλο ΟΧΙ σε λογικές κανιβαλισμού, που θέλουν τους εργαζόμενους να τρώνε μεταξύ τους τις σάρκες τους, χάνοντας από τον ορίζοντά τους τους πραγματικούς υπαίτιους.

    Είναι ανάγκη να γυρίσουμε την πλάτη μας στη μίζερη νοοτροπία του ατομικού βολέματος και να διεκδικήσουμε συλλογικά αυτό που έχουν ανάγκη τα Μουσεία και οι Αρχαιολογικοί Χώροι, για να λειτουργήσουν σωστά.

    Είναι ανάγκη να μάθουμε να λειτουργούμε και να διεκδικούμε συλλογικά, για το σύνολο του κλάδου και του Πολιτισμού.

    Ήρθε η στιγμή να δούμε τη μεγάλη εικόνα και τις αιτίες της. Όσο καταγράφουν νέα ρεκόρ τα εισιτήρια, τα έσοδα και οι αφίξεις στον τουρισμό, τόσο μειώνεται ο προϋπολογισμός για τον Πολιτισμό. Το ΥΠΠΟΑ θέλει να «βγαίνει η δουλειά» με το μικρότερο δυνατό κόστος. Κάνει ελάχιστες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και ξεζουμίζει τους συμβασιούχους, τους κρατά σε ομηρία, εγκλωβισμένους σε μια επισφάλεια διαρκείας, χωρίς δικαιώματα και μέσα προστασίας, με ακατάλληλες συνθήκες εργασίας σε πολλές περιπτώσεις.

    Διεκδικούμε – Απαιτούμε:

    Άμεση μονιμοποίηση των συμβασιούχων του ΥΠΠΟΑ, σε όλες τις ειδικότητες

    Μαζικές προσλήψεις για να καλυφθούν οι πραγματικές ανάγκες Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων

    Να σταματήσει η οργανωμένη απαξίωση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς

  • ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4 ΝΟΕΜΒΡΗ – ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

    ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4 ΝΟΕΜΒΡΗ 2022 

    ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

    Στο Συνδικάτο Οικοδόμων, Βερανζέρου 1, πλατεία Κάνιγγος, 2ος όροφος

    ώρα προσέλευσης για οικονομική τακτοποίηση μελών: 9 π.μ. (αυστηρά)

    ώρα έναρξης συνέλευσης: 10 π.μ. 

    Λίγους μήνες πριν το τέλος του χρόνου, είναι η ώρα να κάνουμε απολογισμό. 

    Φέτος ο τουρισμός σπάει κάθε ρεκόρ «αφήνοντας» τεράστια κέρδη εκατομμυρίων ευρώ στους αρχαιολογικούς χώρους και τα Μουσεία της χώρας, ξεπερνώντας κάθε άλλη χρονιά. Παρατημένα μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι, στα όρια της κατάρρευσης, αποκαθίστανται μόνο και μόνο για να λειτουργήσουν ως ένα ακόμη τουριστικό προϊόν, ως προστιθέμενη αξία στα ήδη τεράστια κέρδη των τουριστικών ομίλων. Παράλληλα, οι εργολαβίες στο όνομα μιας δήθεν ανάπτυξης επεκτείνονται σε όλα τα έργα του ΥΠΠΟΑ, με αποκορύφωμα πλήρους παράδοσης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στους ιδιώτες τη μετατροπή των 5 μεγαλύτερων δημόσιων μουσείων της χώρας σε ΝΠΔΔ.

    Ωστόσο, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, το «άνοιγμα» της δουλειάς δεν συνεπάγεται απαραίτητα τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας μας. Τουναντίον! Εξακολουθούμε να βιώνουμε την πολύχρονη ευέλικτη εργασία με συμβάσεις που μας καταδικάζουν σε μια ζωή-λάστιχο, με τον αριθμό των συμβασιούχων να έχει πενταπλασιαστεί τα τελευταία 10 χρόνια! Η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού ακολουθώντας πιστά τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. διαιωνίζει την ομηρία χιλιάδων συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, συνεχίζει την πολιτική της ιδιωτικοποίησης και των αναθέσεων, ενώ στο στόχαστρο βάζει πλέον το σταθερό ωράριο και το 5ήμερο. Τα εργατικά ατυχήματα αυξάνονται διαρκώς καθώς ο εργοδότης μας, το ΥΠΠΟΑ και οι Εφορείες Αρχαιοτήτων, κάνουν σημαντικές εκπτώσεις στα μέτρα ασφάλειας και τα μέσα ατομικής προστασίας υπονομεύοντας την υγεία μας. 

    Ο μισθός μας έχει υποστεί τεράστιες μειώσεις τα τελευταία 12 χρόνια [κατάργηση δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδομάτων αδείας (13ου και 14ου μισθού)], ενώ την ίδια στιγμή η ακρίβεια τσακίζει κόκκαλα, καθώς ετοιμάζονται νέες ανατιμήσεις από 8% έως 20% σε δεκάδες βασικά καταναλωτικά είδη και οι αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ είναι δραματικές. Το κόστος μετακίνησης στα έργα με την αύξηση της τιμής των καυσίμων έχει γίνει δυσβάσταχτο. Χιλιάδες εργαζόμενοι, συμβασιούχοι του ΥΠΠΟΑ σε όλη την Ελλάδα, ερχόμαστε σε απόγνωση μιας και οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε για τις πρώτες 15 μέρες του μήνα, ενώ οι καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας μας δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

    Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

    Είναι ανάγκη τώρα χωρίς άλλες καθυστερήσεις να οργανωθεί η πάλη για μονιμοποίηση των συμβασιούχων, για αυξήσεις στους μισθούς και σταθερό ημερήσιο χρόνο απασχόλησης. Να διεκδικήσουμε την απόδοση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας. Να διαμορφώσουμε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ) του κλάδου που θα συμπεριλαμβάνει ευνοϊκότερους όρους εργασίας, με μείωση των ημερήσιου χρόνου, αυξήσεις των ημερών άδειας κ.α. Να εναντιωθούμε στις εργολαβίες και τις ιδιωτικοποιήσεις, αναπόσπαστο μέρος των οποίων είναι και η μετατροπή των 5 δημόσιων μουσείων σε ΝΠΔΔ.

    Δεν έχουμε άλλες επιλογές.

    Ή θα δεχτούμε τη ζωή που μας επιφυλάσσουν κυβερνήσεις και εργοδοσία ή θα πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας για να υπερασπιστούμε το εισόδημα και τα δικαιώματα μας, κόντρα στην επίθεση που καθημερινά δεχόμαστε από την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις.

    Έχουμε ελπιδοφόρα παραδείγματα όπως των συναδέλφων στην EFOOD, στην COSCO, στις Οικοδομές, στα Λιπάσματα Καβάλας, στην Μαλαματίνα και αλλού, που με τον αγώνα τους, συσπειρωμένοι στο αγωνιστικό σωματείο τους είχαν σημαντικές μισθολογικές και εργασιακές κατακτήσεις. Έχουμε ελπιδοφόρα παραδείγματα από τους συναδέλφους μας στους Δήμους και τις Περιφέρειες που υπέγραψαν εκ νέου Συλλογικές Συμβάσεις με κατοχύρωση σημαντικών κατακτήσεων και βελτίωση των όρων εργασίας τους. 

    Εργαζόμενη, εργαζόμενε,

    Το στήριγμα για κάθε εργαζόμενο είναι το σωματείο. Στήριγμα σε κάθε δυσκολία, για την αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων.

    Δεν εναποθέτουμε τον αγώνα μας σε κανέναν που φιγουράρει ως διαμεσολαβητής του Υπουργείου με τους εργαζόμενους. Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, όσους διαχωρίζουν και διασπούν τους εργαζόμενους με βάση την ειδικότητα, την εκπαιδευτική βαθμίδα ή τη σχέση εργασίας τους, για να επικρατήσει το «διαίρει και βασίλευε» και να μην υπάρξει κοινός μαχητικός αγώνας στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και μας καταδικάζει ΥΠΠΟ και κυβερνήσεις. 

    Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και οργανώνουμε τον αγώνα μας! 

    Πάρε μέρος στη Γενική Συνέλευση του Σωματείου την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου στις 10πμ. 

    στο Συνδικάτο Οικοδόμων, Βερανζέρου 1, πλατεία Κάνιγγος, 2ος όροφος

    Για να μην χαθεί άλλος χρόνος, για να μπουν μπροστά οι δικές μας ανάγκες. 

    Στις 9 Νοεμβρίου ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ! Συμμετέχουμε στην Γενική Πανελλαδική Απεργία

    Να δυναμώσει ο αγώνας για:

    -Μόνιμη και σταθερή δουλειά! Μαζικές προσλήψεις στο Υπουργείου Πολιτισμού, μονιμοποίηση συμβασιούχων!

    -Εναντίωση στη μετατροπή των δημόσιων μουσείων (ΕΑΜ, ΒΧΜ, ΑΜΘ, ΜΒΠ και ΑΜΗ) σε ΝΠΔΔ!

    -Στήριξη του λαϊκού εισοδήματος: αυξήσεις μισθών 20% στο Δημόσιο τομέα

    -Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού

    -Ένταξη των ΙΔΟΧ του ΥΠΠΟΑ στο επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας

    -Κατάργηση των φόρων σε ρεύμα και φυσικό αέριο, στα είδη ευρείας κατανάλωσης

    -Μείωση τιμών και πλαφόν στα βασικά είδη, στην ενέργεια, στα καύσιμα

    -Διαγραφή των χρεών – Κανένα λαϊκό σπίτι χωρίς ρεύμα, νερό, τηλέφωνο και τρόφιμα

    -Δεν ανεχόμαστε άλλο τα πολεμικά σφαγεία που δυναμώνουν στη περιοχή μας, στην Ουκρανία και αλλού. Δε συντασσόμαστε με κανένα ληστή – ιμπεριαλιστή

    -Μείωση του σταθερού χρόνου εργασίας: 7ωρο–5ήμερο–35ωρο χωρίς διευθέτηση του χρόνου εργασίας

    -Κατάργηση όλων των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Αγώνας ενάντια στις απολύσεις και την απληρωσιά

    -Κάλυψη των οδοιπορικών για τα απομακρυσμένα έργα

  • ΤΑ ΕΞΑΙΡΕΣΙΜΑ ΔΕΝ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΜΑΣ: ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΡΑ!

    ΤΑ ΕΞΑΙΡΕΣΙΜΑ ΔΕΝ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΜΑΣ: ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΡΑ!

    Τι συμβαίνει όταν ένα Υπουργείο – και οι λοιπές αρμόδιες αρχές – εφαρμόζει διαχρονικά μια πολιτική στρατηγική που απαξιώνει συνολικά τις υπηρεσίες Πολιτισμού, καθώς και τα δικαιώματα των συμβασιούχων εργαζομένων του σε αυτές; Μεταξύ πολλών άλλων, καταβάλλει στους υπαλλήλους τα οφειλόμενα για τα εξαιρέσιμα μόνο σε… εξαιρετικές περιπτώσεις – και πάντα με πολύμηνη καθυστέρηση – και καθιστά την καταβολή της μισθοδοσίας των εργαζομένων σε «κατάσταση εξαίρεσης».

    Αλλά αν εξαιρέσει κανείς:

    – ότι οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟΑ παίρνουν τα δεδουλευμένα τους στην καλύτερη με 1,5 μήνα καθυστέρηση, και μάλιστα αυτό θεωρείται «ομαλή ροή χωρίς προβλήματα»

    – ότι περνάνε μήνες ή και συμβάσεις ολόκληρες μέχρι να δουν τα εξαιρέσιμα στον λογαριασμό τους

    – ότι οι υποστελεχωμένες υπηρεσίες υπολειτουργούν και σταματάνε σχεδόν κατ’ έθιμο τη μισθοδοσία τον Αύγουστο

    – και ότι τα ίδια ή παρόμοια προβλήματα εμφανίζονται κάθε χρόνο, με μαθηματική ακρίβεια…

    κατά τα άλλα, οι μισθοί των συμβασιούχων καταβάλλονται κανονικά…

    Η μόνη διαχρονική σταθερά σε όλα αυτά είναι ο εμπαιγμός των εργαζόμενων, που γίνονται μπαλάκι μεταξύ των αρχών και βλέπουν τους εμπλεκόμενους φορείς (Υπουργείο, Εφορείες, ΤΑΠΑ) να μεταβιβάζουν ο ένας στον άλλον τις ευθύνες για τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις.

    Τη στιγμή που οι θιασώτες αυτής της πολιτικής αναφέρονται στο «θαύμα του τουρισμού» με χιλιάδες τουρίστες να συρρέουν καθημερινά στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους, τη στιγμή που τα έσοδα από τα εισιτήρια σπάνε κάθε ρεκόρ και οι ανάγκες για μόνιμο προσωπικό αυξάνονται, οι εργαζόμενοι παραμένουν κακοπληρωμένοι, αν όχι απλήρωτοι, και δουλεύουν διαρκώς με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δηλαδή βρίσκονται σε κατάσταση διαχρονικής εργασιακής ομηρίας.

    Ειδικά σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία της χώρας, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, δεν έχει καταβληθεί ούτε μια δόση για εξαιρέσιμα από την αρχή της τρέχουσας σύμβασης, δηλαδή από τον Απρίλιο, ενώ μπαίνουμε ήδη στον Σεπτέμβρη!

    Παράλληλα, τα λογιστήρια ορισμένων Εφορειών αρνούνταν – τουλάχιστον μέχρι πρότινος – να αναγνωρίσουν τις επιπλέον μέρες άδειας που δικαιούνται οι συνάδελφοι με αυξημένη προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα, ενώ πέρυσι είχαν στερήσει στους συναδέλφους μας τις επιπλέον ημέρες που δικαιούνταν, κατά παράβαση της σχετικής διάταξης!

    Συνάδελφοι, ο μόνος λόγος που οι επίσημες αρχές βρίσκουν πάτημα για αυτές τις αυθαιρεσίες και αντίστοιχες συμπεριφορές είναι ότι μας θεωρούν «δεδομένους» και «αδύναμους». «Δεδομένοι», όμως, είμαστε όσο δεν αντιδρούμε και δεν υψώνουμε ανάστημα. «Αδύναμοι» είμαστε όσο δεν οργανώνουμε τον αγώνα μας.

    Δε μας ταιριάζει η μίζερη λογική που λέει να μην κάνουμε τίποτα για τα εξαιρέσιμα γιατί… «κάποτε θα τα πάρουμε» και δεν πρόκειται να χάσουμε τα λεφτά μας. Δε μας αρκεί «να έχουμε μια δουλίτσα» για λίγους μήνες, αδιαφορώντας για τους όρους εργασίας και τα δικαιώματά μας.

    Είναι καιρός να αλλάξουμε αυτή την εικόνα. Η δική μας δύναμη είναι η συλλογική διεκδίκηση, ο αγώνας και η συσπείρωση στο Σωματείο μας!

    Δηλώνουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν σκοπεύουμε να μείνουμε στο ίδιο έργο θεατές. Δεν ανεχόμαστε να μας αντιμετωπίζουν σαν αναλώσιμους υπαλλήλους χωρίς φωνή και δικαιώματα!

    ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ – ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

    – Άμεση καταβολή των εξαιρέσιμων σε όλες τις Εφορείες

    – Ουσιαστική λύση στο διαχρονικό και απαράδεκτο ζήτημα με τις πολύμηνες καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας και των εξαιρέσιμων.

    – Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς! Δεν είναι δυνατόν να εργαζόμαστε με χειρότερους μισθολογικούς όρους από ό,τι 10 και 20 χρόνια πριν, την ίδια στιγμή που οι τιμές σκαρφαλώνουν στα ύψη, θερίζουν το λαϊκό εισόδημα και το κόστος διαβίωσης έχει γίνει δυσβάσταχτο.

    – Μονιμοποίηση των συμβασιούχων για την κάλυψη των τεράστιων κενών του Υπουργείου Πολιτισμού! Δεν είναι δυνατόν να αυξάνονται διαρκώς οι ανάγκες σε φύλαξη λόγω αύξησης του τουρισμού και αυτές να καλύπτονται από έκτακτο προσωπικό!

     

     

  • Το 60μηνο κώλυμα έφυγε, ο εμπαιγμός παραμένει!

    «ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΥΣ!» – Το κώλυμα έφυγε, ο εμπαιγμός παραμένει…

    Τις προάλλες, το ΥΠΠΟΑ έφερε τροπολογία στη Βουλή, ανακοινώνοντας μετά πολλών επαίνων για την πολιτική του, την κατάργηση του 60μηνου κωλύματος, που αφορούσε ειδικότητες του ΥΠΠΟΑ.

    Ίσως κάποιοι σκεφτούν ότι γίνεται επιτέλους πράξη το αυτονόητο, έστω και με πολυετή καθυστέρηση, καθώς μπαίνει τέλος σε έναν πρωτοφανή παραλογισμό: ενώ το Υπουργείο ζητάει ως κύριο προσόν την πιστοποίηση στην ειδικότητα των Αρχαιοφυλάκων για την κάλυψη των σχετικών θέσεων σε ΣΟΧ, από την άλλη έβαζε ταβάνι στο χρονικό διάστημα για το οποίο εργαζόμενοι μπορούσαν να εργαστούν στο ΥΠΠΟ -μέχρι να φτάσουν τους 60 μήνες, και από κει και πέρα υποχρεώνονταν να ψάξουν άλλον εργοδότη.

    Δεν είναι όμως μόνο αυτό.

    Καταρχάς, το Υπουργείο συγχαίρει τον εαυτό του -και δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει- γιατί λύνει ένα πρόβλημα που είχε προκαλέσει η δική του πολιτική, και μάλιστα εκ του μηδενός, καθώς ερμήνευε λανθασμένα το δικό του νομικό πλαίσιο κι εφάρμοζε καταχρηστικά το 60μηνο κώλυμα στις συμβάσεις των αρχαιοφυλάκων, μολονότι αυτές δεν ήταν συνεχόμενες -όπως οριζόταν από το εν λόγω απαράδεκτο πλαίσιο.

    Ας το πούμε διαφορετικά, με ένα παράδειγμα: Ένας αρχαιοφύλακας μπορεί πχ να μην είχε πρόβλημα με το οκτάμηνο κώλυμα, που προβλέπει τετράμηνα κενά μεταξύ δύο συμβάσεων, αλλά να τον έπιανε το 60μηνο κώλυμα, που αφορούσε συνεχόμενες συμβάσεις -δηλαδή ΣΟΧ μεταξύ των οποίων μεσολαβεί κενό μικρότερο των 45 ημερών! Καταστάσεις που δείχνουν ένα μέρος του σουρεαλισμού που διέπει τις ΣΟΧ του ΥΠΠΟΑ.

    Μήπως όμως, ακόμα και έτσι, πρέπει να αναγνωρίσουμε ένα θετικό βήμα που γίνεται προς τη σωστή κατεύθυνση, και να συμμεριστούμε τη χαρά για αυτή την εξέλιξη, αντί να μεμψιμοιρούμε; Ας δούμε πιο αναλυτικά κάποια ζητήματα.

    Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου δεν έκανε την παραμικρή νύξη για τους συναδέλφους μας που βίωσαν ήδη τις αρνητικές συνέπειες ενός άδικου κωλύματος, αποκλείστηκαν από τις ΣΟΧ, στερήθηκαν το δικαίωμα στην εργασία φέτος κι ήρθαν να προστεθούν στις εκατοντάδες πιστοποιημένους -και μη- αρχαιοφύλακες που έμειναν άνεργοι λόγω μια σειράς παράλογων κωλυμάτων.

    Ο εφιάλτης με την πολιτική και τα λογής-λογής κωλύματα που ταλαιπωρούν και βάζουν συνεχώς μια σειρά εμπόδια στους συμβασιούχους του ΥΠΠΟΑ, παραμένει ως βραχνάς για όλες τις ειδικότητες: βλέπε οκτάμηνο κώλυμα, 84μηνο κτλ…

    Το ΥΠΠΟΑ συντηρεί αυτά τα κωλύματα και συνεχίζει τον εμπαιγμό των συμβασιούχων, αντιμετωπίζοντάς τους διαχρονικά ως αναλώσιμους, και στρέφοντας σκόπιμα τη μία ομάδα εργαζόμενων απέναντι στην άλλη (πχ πιστοποιημένοι και μη, «παλιοί»/έμπειροι και νεότεροι, ΠΕ- ΤΕ – ΔΕ, κοκ), με την κλασική λογική του διαίρει και βασίλευε.

    Αυτή η κατάσταση είναι μόνο ένα κομμάτι από το δυσχερές τοπίο που αντιμετωπίζουμε οι συμβασιούχοι, ενώ το Υπουργείο μας αντιμετωπίζει ως “ειδική κατηγορία” με περιορισμένα δικαιώματα. Δουλεύουμε με ευέλικτες μορφές εργασίας, αναζητούμε εργασία και κατ’επέκταση σπίτι δυο και τρεις φορές το χρόνο, δεν ξέρουμε πότε θα ξαναβρούμε δουλειά με το πέρας της σύμβασης, δηλώνουμε ακόμη και τα πιο απομακρυσμένα σημεία της Ελλάδας για να αυξήσουμε τις πιθανότητές μας, σμπαραλιάζοντας την προσωπική μας ζωή και είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε περιφερόμενοι εργαζόμενοι με μια βαλίτσα στο χέρι.

    Η ελαστική εργασία είναι το μεγαλύτερο κώλυμα! Είναι το κώλυμα που βάζει εμπόδια στο να δουλεύουμε, που εξωθεί πολλούς συναδέλφους να εγκαταλείψουν το επάγγελμα που σπούδασαν!

    Η ευέλικτη εργασία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής που ακολουθεί όλα αυτά τα χρόνια το ΥΠΠΟΑ, της χρόνιας υποστελέχωσης, της οργανωμένης απαξίωσης Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων, του σχεδιασμού για την ιδιωτικοποίησή τους, των εργολαβιών που γίνονται ο κανόνας στον χώρο του Πολιτισμού κοκ.

    Με βάση τα παραπάνω, δεν έχουμε λόγο να πανηγυρίζουμε. Εκτιμούμε ότι η κατάργηση του 60μηνου κωλύματος ήταν κάτι το αυτονόητο το οποίο δεν έπρεπε να έχει υπάρξει εξ αρχής. Προτάσσουμε τα αιτήματα για κατάργηση όλων των άδικων κωλυμάτων, για μόνιμη και σταθερή δουλειά. Ανοίγουμε μέτωπο ενάντια στη λογική και τις αυταπάτες της «ατομικής λύσης». Θεωρούμε μονόδρομο τον αγώνα και τη συλλογική διεκδίκηση, τη συσπείρωση όλων των συναδέλφων από όλες τις ειδικότητες σε αυτή την κατεύθυνση, με άξονα το Σωματείο μας.

    Υγ: Όσοι επέλεξαν συνειδητά τον ρόλο του υμνητή της υπουργού, δίνουν συγχωροχάρτι στην πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ για τις ευθύνες της και δείχνουν -όχι σε εμάς, αλλά στους συναδέλφους- τι μπορεί να περιμένει κανείς από αυτούς. Όσοι εξαντλούν τη «δράση» τους σε επαφές ενημερωτικού χαρακτήρα και θεωρούν «αγώνα» την επικοινωνία με τα πολιτικά γραφεία υπουργών, βουλευτών κτλ, ευτελίζουν την έννοια των κινητοποιήσεων, του αγώνα και της συλλογικής διεκδίκησης.

    Συνάδελφοι, μείνετε μακριά από επίδοξους αυτόκλητους σωτήρες, που επαινούν όσους φταίνε για τα προβλήματα που βιώνουμε. Τη μόνη λύση μπορεί να την δώσει ο δικός μας κοινός, μαζικός αγώνας και κανείς άλλος πέραν αυτού.

    Πανελλήνιο Σωματείο Εκτάκτου Προσωπικού ΥΠΠΟ

  • ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

    Μετά από αλλεπάλληλες τηλεφωνικές συνομιλίες με την ΕΦΑΝΑΤ αλλά και μετά την κατ’ ιδίαν συνάντηση των μελών του ΔΣ του Σωματείου με την υπεύθυνη προσωπικού της εφορείας Ανατολικής Αττικής την προηγούμενη εβδομάδα, η εφορεία για μια ακόμα φορά κωλυσιεργεί αδικαιολόγητα να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που έλαβε το Πανελλήνιο Σωματείο Έκτακτου Προσωπικού από το ίδιο το Υπουργείο σε σχέση με τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας.

    Πολλοί συνάδελφοι που εργάζονται σε απομακρυσμένες περιοχές σε έργα της ΕΦΑΝΑΤ καλούνται ακόμα να βάζουν το χέρι στην τσέπη για την μετακίνησή τους και μάλιστα το ποσό αυτό αυξάνεται πλέον από εβδομάδα σε εβδομάδα εν μέσω του τεράστιου κύματος ακριβείας. Αρκετά έργα, μετά από 6 και 9 μήνες έναρξης εργασιών, παραμένουν χωρίς τα αυτονόητα (τουαλέτες, νερό, χώρους εστίασης, κοντέινερ, φαρμακείο κλπ), και οι εργαζόμενοι καλούνται να δουλεύουν κάτω από αυτές τις συνθήκες έχοντας το στόμα τους κλειστό.

    Για αρκετά έργα δεν έχει ακόμα εξασφαλιστεί η μισθοδοσία του τρέχοντος μήνα, καθώς η εφορία επικαλείται φόρτο εργασίας και ένα σωρό δικαιολογίες για να μην πράξει το αυτονόητο.

    Συνάδελφοι, δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση. Το ΥΠΠΟ που πάντοτε βρίσκει λεφτά για την κάθε είδους ανάθεση, βρίσκει πάντοτε εμπόδια για την κάλυψη των αυτονόητων αναγκών των εργαζομένων. 

    Φτάνει πια ο εμπαιγμός! Απαιτούμε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας! Τουαλέτες στον χώρο δουλειάς μας, κοντέινερ/στέγαστρα για την βροχή, φαρμακείο του συνεργείου για την παροχή πρώτων βοηθειών, άμεση εξασφάλιση των δεδουλευμένων.

    Το Πανελλήνιο Σωματείο Εκτάκτου Προσωπικού του ΥΠΠΟ πραγματοποιεί εξορμήσεις στα σκάμματα της Ανατολικής Αττικής που δουλεύουν κάτω από αυτές τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας μαζί με αντιπροσωπεία από το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου, την Τετάρτη 18 και Πέμπτη 19 Μαΐου. Την Παρασκευή 20 θα πραγματοποιηθεί παρέμβαση στην εφορεία ανατολικής Αττικής προκειμένου η υπηρεσία να δώσει εξηγήσεις για την έλλειψη όλων των απαραίτητων μέτρων προστασίας.

  • ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΤΑΤΟΪ

    75.000.000 ευρώ ο προϋπολογισμός της αξιοποίησης του Τατοΐου!
    Κι όμως, ούτε ευρώ δεν περισσεύει για τους εργαζομένους σε αυτό

    Το προβεβλημένο έργο αξιοποίησης των βασιλικών ανακτόρων Τατοΐου, με τον τεράστιο προϋπολογισμό των 75.000.000 ευρώ, υλοποιείται – όπως τα περισσότερα έργα του ΥΠΠΟ – από συμβασιούχους, οι οποίοι εργάζονται υπό απαράδεκτες συνθήκες. Το έργο της συντήρησης και ανάδειξης του Τατοΐου έχει αναλάβει η ΔΣΑΝΜ και για την ώρα απασχολεί 25 εργαζόμενους ΙΔΟΧ, αριθμός που πρόκειται να αυξηθεί το επόμενο διάστημα. 

    Οι εργαζόμενοι από την πρώτη στιγμή αντιμετώπισαν την αδιαφορία της ΔΣΑΝΜ σχετικά με τις συνθήκες εργασίας και την αναλγησία των υπεύθυνων, γεγονός που δεν έχει αλλάξει στο ελάχιστο, ακόμη και σχεδόν δυο μήνες μετά. Από την πρώτη κιόλας μέρα η ΔΣΑΝΜ ενημέρωσε ότι δεν θα πρέπει να περιμένουν πληρωμή για τουλάχιστον δύο μήνες, ότι δεν θα πρέπει να αναμένουν Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ), αλλά να φορούν κλειστά παπούτσια για τα φίδια, και φυσικά να μην περιμένουν όχημα μεταφοράς από και προς τον χώρο εργασίας. 

    Συγκεκριμένα, δύο μήνες μετά, οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν την εξής κατάσταση:

    Παραμένουν απλήρωτοι από την έναρξη του υποέργου.

    Την ίδια στιγμή και εν μέσω του φοβερού κύματος ακρίβειας, η υπηρεσία τους υποχρεώνει να βάλουν το χέρι στην άδεια τσέπη, προκειμένου να καλύψουν το τεράστιο κόστος μεταφοράς τους. Η απάντηση της Υπηρεσίας στο δίκαιο αίτημα των εργαζομένων για κάλυψη των οδοιπορικών εξόδων μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον κυνική, εκβιάζοντάς τους επί της ουσίας με το γνωστό «όποιος δεν μπορεί, ας παραιτηθεί». Να υπενθυμίσουμε πως η ίδια υπηρεσία διέθετε υπηρεσιακό όχημα για την μεταφορά των ΙΔΑΧ συναδέλφων πριν από μόλις δύο χρόνια. Τι άλλαξε τα τελευταία δύο χρόνια μετά την έγκριση ενός τεράστιου προϋπολογισμού και δεν μπορεί να καλύψει αυτό το κόστος;

    Μετά από την έγκριση των 75 εκατομμυρίων προϋπολογισμού, το ΥΠΠΟ όχι μόνο δεν βρίσκει χρήματα για την κάλυψη των οδοιπορικών των ΙΔΟΧ, αλλά ούτε καν για τα βασικά που αφορούν στην υγιεινή και αξιοπρέπεια των εργαζομένων, όπως χαρτί υγείας, σαπούνι χεριών, αντισηπτικά, καθαριστικά εργαστηρίων και τουαλετών, και όλα αυτά τη στιγμή που είναι απλήρωτοι. Αυτά που αποτελούν υποχρέωση και αυτονόητο κόστος για την εργοδοσία, επαφίονται στο φιλότιμο και την εργατικότητα των εργαζομένων. Η απάντηση σχετικά με την έλλειψη ειδών προσωπικής υγιεινής υποτιμά τη νοημοσύνη των εργαζομένων, καθώς τους ενημέρωσαν πως δεν υπάρχει ο αντίστοιχος κωδικός για την προμήθεια των ειδών αυτών! 

    Οι εργατοτεχνίτες που απασχολούνται στο έργο, θέτουν σε κίνδυνο την σωματική τους ακεραιότητα, καθώς αφενός αναγκάζονται να μεταφέρουν υπέρβαρα αντικείμενα χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό και ΜΑΠ, και αφετέρου, παράτυπα εκτελούν καθήκοντα καθαριστών ελλείψει αυτών. 

    Το Τατόι ευρισκόμενο σε εθνικό δρυμό, έχει μεγάλο πληθυσμό φιδιών (οχιές). Να μας εξηγήσει το ΥΠΠΟ πώς διασφαλίζεται η ασφάλεια των εργαζομένων όταν δεν υπάρχει ιατρός εργασίας ή εξειδικευμένο άτομο για παροχή πρώτων βοηθειών σε περίπτωση δαγκώματος από οχιά, και ενώ το πλησιέστερο Κέντρο Υγείας απέχει 40΄ με αυτοκίνητο. 

    Οι εργαζόμενοι του Τατοΐου βιώνοντας καθημερινά αυτή την κατάσταση, αρνούνται να συμβιβαστούν. Αποφάσισαν συλλογικά να στείλουν επιστολή με τα δίκαια αιτήματά τους προς την αρμόδια υπηρεσία. Κύριο μέλημα της ΔΣΑΝΜ ήταν να αποπροσανατολίσει, να διασπάσει και να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους, απαιτώντας τα ονοματεπώνυμα όσων συνυπέγραψαν την επιστολή. Δεν είναι η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη υπηρεσία χρησιμοποιεί αυτή την τακτική τρομοκράτησης: και στη γενική απεργία στις 6 Απρίλη είχε ζητήσει έμμεσα και πάλι τα ονόματα των απεργών τρεις μέρες πριν, καταστρατηγώντας το δικαίωμα στον συνδικαλισμό των εργαζομένων. Καλούμε τη ΔΣΑΝΜ και το ΥΠΠΟ να σταματήσουν την προσπάθειά τους να εκμαιεύσουν «δηλώσεις φρονημάτων» των εργαζομένων και τους ενημερώνουμε – σε περίπτωση που το έχουν ξεχάσει – ότι οι εργαζόμενοι έχουν νόμιμο φορέα εκπροσώπησης: το σωματείο τους. 

    Το Τατόι αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του ΥΠΠΟ, όπου η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα συμφέροντα του λαού και των εργαζομένων. Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν περίτρανα ότι οι πολιτιστικές δραστηριότητες, που μετατρέπουν τα μνημεία σε πολυτελή ξενοδοχεία και διεκπεραιώνονται υπό απαράδεκτες εργασιακές συνθήκες και από κακοπληρωμένους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου, βρίσκονται μακριά από τις ανάγκες του λαού και αποσκοπούν στην κερδοφορία των λίγων μέσα από το ξεζούμισμα των πολλών. 

    Απαιτούμε:

    -Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων. Κανένας συνάδελφος απλήρωτος!

    -Κάλυψη του κόστους μεταφοράς από τον προϋπολογισμό του έργου και όχι από τους εργαζόμενους

    -Σύγχρονες συνθήκες εργασίας και εφαρμογή των προβλεπόμενων ΜΑΠ

    -Να σταματήσει επιτέλους ο εμπαιγμός και η στοχοποίηση των εργαζομένων!